Waarom we soms moeten breken om heel te worden…
Het leven maakt soms rare kronkels. Als kind uit een Indische en Joodse familie weet ik dat maar al te goed. Lange tijd voelde ik mij niet goed genoeg. Ik droeg oude imprints vanuit mijn familiesysteem met me mee: buigen voor de ander, helpen ten koste van mezelf, overleven in plaats van leven, mezelf minderwaardig voelen. Steeds weer had ik het gevoel er alleen voor te staan—een patroon dat zich keer op keer herhaalde.
Ik voelde de heelheid niet in mijzelf.
Ooit had ik de ander nodig om bevestigd te krijgen dat ik goed ben zoals ik ben. Het voelde alsof ik geen controle had over mijn leven. Alsof het leven met míj aan de haal ging. Angst en onzekerheid—gevoelens die mijn voorouders ongetwijfeld ook hebben gekend—voelde ik tot in het diepst van mijn ziel.
Lange tijd manifesteerde ik mijzelf vanuit die energie. Het was alsof ik hun geschiedenis opnieuw doorleefde. Traumatische gebeurtenissen, met thema’s als verlies en grensoverschrijdend gedrag door anderen, kwamen op mijn pad. Ik voelde me minderwaardig en gebroken.
Toch was daar altijd die innerlijke guidance.
En naarmate ik er meer naar ging luisteren, werd het pad helderder. Het is een weg, en het blijft een weg. Maar het grote verschil is: ik vertrouw nu op wat mij wordt ingegeven. Mijn mediumschap werd sterker, evenals mijn helende vermogens. Ik leerde volgen wat ik te doen heb in dit leven. En daarmee doorbrak ik de patronen die generaties lang zijn doorgegeven.
Mijn voorouders
Tot op de dag van vandaag voel ik de connectie met mijn voorouders. Vooral die van mijn Indische voorouders. Op de een of andere manier voel ik me daar het meest mee verbonden. En voel ik ook hun aanwezigheid wanneer ik healings of readings geef. Deze doe ik meestal vanuit mijn Indische roots, dat voelt voor mij het meest bekend en natuurlijk. Regelmatig eer ik mijn voorouders en stuur ik ze mijn liefde, mijn dankbaarheid en licht. Want zij zijn het, die de weg voor mij hebben geopend.
Het helpen van anderen, helpt mij ook…
Dankbaar vervolg ik mijn weg. En ben ik die heelheid in mijzelf gaan ervaren. Ik gebruik mijn gevoeligheid en mijn gaven om een blueprint achter te laten op deze aarde. Liefde en waardering voor jezelf en elkaar—dat is wat ik zie als mijn taak hier. Doordat ik mijzelf zo gebroken heb gevoeld, leerde ik de diepere betekenis van heelheid kennen.
Het helpen en helen van de ander helpt mij nu ook. Ik word er oprecht blij van wanneer ik zie dat anderen groeien en ontdekken hoe bijzonder ze zijn. Dat het leven, hoe onvoorspelbaar en intens ook, je iets wil leren. Dat het je uitnodigt om echt te luisteren—naar hoe jij een andere houding kunt aannemen. Hoe je controle kunt transformeren naar zelfregie. En onzekerheid naar zelfvertrouwen.
Niet omdat ík het je vertel, maar omdat het jou wordt verteld. Zo is dat bij mij ook gegaan…
Ik geloof dat we allemaal een taak hebben op deze aarde. Een taak die verder gaat dan ‘gewoon’ naar je werk gaan of voldoen aan verwachtingen. Het gaat om werk maken van je leven. Mijn voorouders en waarschijnlijk ook jouw voorouders hadden ooit geen andere keuze, Zij werkten hard vanuit een overlevingsstand om te kunnen bestaan, Jij kunt leven en hebt wel de keuze!
“Alles is tijdelijk—ook intense pijn.”
Liefs,
Esther
Spirituele boodschap
Heelheid is overal aanwezig. Je hoeft er alleen maar bij stil te staan. Dan zal je weten hoe jij jouw heelheid kunt ervaren. Het zal je inzichten en kracht geven, zonder dat je er hard voor hoeft te werken.
‘Bron’
29-6-2025
