Vaak, wanneer ik als kind in mijn slaapkamer lag, was ik bang. Dat kwam doordat ik regelmatig ‘bezoek’ kreeg. Wanneer ik ziek was, werd dit erger en zag ik verschijningen. Toen was ik daar bang voor. Maar tussen deze verschijningen waren er spirits die er voor mij waren, om me te helpen wanneer ik mij eenzaam voelde.
Ik heb mij in dit leven vaak eenzaam gevoeld.
Ook al was ik omringd door mensen. Een huis vol mensen is wat normaal is wanneer je uit een Indische familie komt. Mijn ouders hielden van die gezelligheid. En iedereen kon altijd blijven slapen of eten – dat was nooit een probleem.Mijn probleem was dat ik mij nooit ergens bij voelde horen. Ook al had ik vriendinnen, ik voelde me altijd anders. Ik begreep het leven niet. Wat verwachtte het leven van mij?
Vaak zonderde ik mij af op mijn slaapkamer. Dan keek ik naar buiten, naar de wolken, en dwaalde af. In plaats van mijn huiswerk te maken, was ik aan het dromen of aan het tekenen.
Afgesloten van de rest van de wereld
Ik herinner me nog de koninginnedagen op het plein voor ons huis. Iedereen had plezier, er was muziek en genoeg te doen. Maar ik had niemand om dit mee te beleven. Vanaf mijn zolderraam keek ik naar beneden. En voelde me eenzaam en verdrietig, afgesloten van de rest van de wereld.
Later, toen ik meer ‘vriendschappen’ opdeed, kreeg ik steeds meer inzicht in wat voor vriendschappen dit waren. En kwam ik erachter dat ik vaak werd ingezet als het ‘orakel’ dat hun antwoorden zou geven op levensvragen. Ik voelde niet de betrokkenheid, de zuiverheid naar mij als vriendin – als mens. Dat voelde eenzaam. Veel vriendschappen heb ik daarom losgelaten…
Ik ben hier met een taak
Nu is dat anders. Ik kijk anders naar mijn leven. Ik ben hier met een taak. Mijn taak is om het doorgeefluik te zijn voor de ander. Ik communiceer met de allerhoogste bron, geef boodschappen door die anderen verder zullen helpen.
Dankbaar
Ik ben niet meer op zoek naar vriendschappen. Het ontstaat, of niet. Mijn sociale wereld is klein, maar tegelijkertijd groots. Mijn man, mijn kinderen en een paar hele goede spirituele vrienden dragen hier in dit aardse leven aan bij. Daar ben ik dankbaar voor.
” Wanneer ik als mens momenten van eenzaamheid voel, keer ik naar binnen. Mijn spirits verzamelen zich om me heen. Dat voelt warm en licht. Dan voel ik het alleen-ZIJN.”
Liefs,
Esther
Spirituele boodschap
“In tijden van eenzaamheid, vertelt eenzaamheid je alleen maar dat je bent afgesneden van je gevoel, je ziel. Dat je als mens bepaalde verwachtingen hebt van hoe het leven zou moeten zijn. Door jezelf te ontmoeten, ontmoet je ‘ons’, en zal je eenzaamheid transformeren naar een-ZIJN met alles”
‘Bron’
13-7- 2025
